Wzrost cen pelletu obserwowany w ostatnich miesiącach nie jest wyłącznie efektem sezonowego popytu. Jak wskazuje Koalicja na Rzecz Polskiego Drewna, kluczowym czynnikiem wpływającym na rynek jest dostępność surowca drzewnego oraz stabilność jego dostaw.
Pellet produkowany jest głównie z trocin i innych produktów ubocznych przetwórstwa drewna. Oznacza to, że każda zmiana w podaży surowca drzewnego bezpośrednio przekłada się na możliwości produkcyjne sektora pelletowego. Jeszcze niedawno podaż drewna w Polsce wynosiła ok. 40 mln m³ rocznie. Jeśli zrealizowany zostanie plan na 2026 rok, wolumen ten może być niższy o ok. 3 mln m³.
Przy założeniu, że ok. 30% przetartego drewna stanowią trociny i frakcje wykorzystywane do produkcji pelletu, spadek podaży o 3 mln m³ oznacza ok. 900 tys. m³ mniej surowca dla producentów pelletu. To przekłada się na ok. 450 tys. ton gotowego paliwa mniej na rynku. Skala ta może mieć istotny wpływ na dostępność pelletu i poziom cen dla gospodarstw domowych.
Na podaż drewna oddziałuje kilka czynników, w tym rosnące koszty energii i transportu oraz zwiększony popyt na biomasę w energetyce. Istotnym elementem jest również wprowadzone w 2024 r. moratorium na pozyskanie drewna na części obszarów leśnych, które ograniczyło ilość surowca trafiającego na rynek. Jego skutki odczuwają przedsiębiorstwa w całym łańcuchu wartości – od tartaków po producentów pelletu.
– Koalicja na Rzecz Polskiego Drewna od lat ostrzega, że ograniczenia w pozyskiwaniu drewna i brak stabilnej polityki surowcowej doprowadzą do destabilizacji rynku oraz problemów wykraczających poza branżę drzewną. Dziś, gdy kwestia bezpieczeństwa cieplnego polskich domów stała się tematem ogólnopolskim i międzynarodowym, widać wyraźnie, że nie chodzi już o wyzwania sektora, lecz o realny kryzys – mówi Jarosław Michniuk, Wiceprezes Ogólnopolskiej Izby Gospodarczej Producentów Mebli, która koordynuje prace Koalicji na Rzecz Polskiego Drewna.
Koalicja podkreśla, że w warunkach postępujących zmian klimatycznych niezbędne jest aktywne i odpowiedzialne gospodarowanie zasobami leśnymi. Utrzymanie zdrowotności lasów wymaga ich odmładzania oraz przebudowy struktury wiekowej drzewostanów, tak aby zapewnić ich odporność i zdolność do długoterminowego wiązania węgla.
Zdaniem organizacji konieczna jest rzeczowa debata nad kształtem polityki surowcowej państwa, która z jednej strony będzie chronić najcenniejsze obszary przyrodnicze, a z drugiej zagwarantuje stabilność dostaw drewna dla przemysłu i sektora energetycznego. Stabilny rynek surowca drzewnego pozostaje kluczowy dla konkurencyjności branży oraz bezpieczeństwa energetycznego gospodarstw domowych.